Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To keep apart

  • 1 disclūdō

        disclūdō sī, sus, ere    [dis + claudo], to keep apart, divide, shut off: Nerea ponto, V.: quibus (tignis) disclusis, held asunder, Cs.: iram et cupiditatem locis, to assign: morsūs roboris, relax the pinch, V.
    * * *
    discludere, disclusi, disclusus V
    divide, separate, keep apart; shut off

    Latin-English dictionary > disclūdō

  • 2 discludo

    dis-clūdo, si, sum, 3, v. a. [claudo] (rare but classical; already obsolete in the [p. 588] time of Macrobius, v. Macr. S. 6, 4).
    I.
    To shut up separately, to keep separate; orig. belonging to household lang.:

    dispares disclusos habere pisces,

    Varr. R. R. 3, 17, 4.—
    II.
    With the notion of dis predominant, to keep apart, to separate, divide:

    pares cum paribus jungi res, et discludere mundum,

    Lucr. 5, 438;

    so of the act of creation, imitated by Vergil: discludere Nerea ponto,

    to separate, cut off, Verg. E. 6, 35:

    paludibus mons erat ab reliquis disclusus,

    Varr. L. L. 5, § 43 Müll.; cf.:

    mons Cevenna, qui Arvernos ab Helviis discludit,

    Caes. B. G. 7, 8, 2:

    ossibus ac nervis disclusis,

    Lucr. 3, 171; cf.:

    turres (with disturbare domos),

    id. 6, 240:

    quibus (sc. tignis) disclusis atque in contrariam partem revinctis,

    kept asunder, kept at the proper distance apart, Caes. B. G. 4, 17, 7:

    ut restis, ad ingluviem adstricta, spiritus officia discluderet,

    i. e. might prevent, choke off, App. M. 1, p. 109, 27.—
    B.
    Of abstr. objects:

    Plato iram et cupiditatem locis disclusit: iram in pectore, cupiditatem subter praecordia locavit,

    Cic. Tusc. 1, 10, 20:

    quae semotae a mente et disclusae,

    id. ib. 1, 33, 80:

    morsus roboris,

    to part, to open, Verg. A. 12, 782.

    Lewis & Short latin dictionary > discludo

  • 3 distineō

        distineō tinuī, tentus, ēre    [dis + teneo], to keep asunder, separate, part, hold back: tigna binis utrimque fibulis distinebantur, Cs.: duo freta Isthmos, O.: alqm a domo, H.: hostem Agger, V.— To keep back, hinder, detain, occupy, engage, employ, divert: manūs hostium, Cs.: copias Caesaris, kept from uniting, Cs.: Volscos, L.: in multitudine iudiciorum distineri: distineri litibus, N.: ad omnia tuenda multifariam distineri, L.— To hinder, delay, put off, prevent: pacem: victoriam, Cs.: rem distinebat, quod, etc., L.—Fig., to distract, perplex: distineor dolore: factiones senatum distinebant, L.
    * * *
    distinere, distinui, distentus V
    keep apart, separate; prevent, hold up; distract

    Latin-English dictionary > distineō

  • 4 diribeo

    dĭrĭbĕo, no perf., ĭtum, 2, v. a. [dishabeo, like dirimo, from dis-emo, to keep apart, hence], pub. law t. t., to lay apart, separate, divide, sort, the tablets or ballots taken out of the ballot-box, in order to determine who has the majority:

    dum de te quinque et septuaginta tabellae diribeantur,

    Cic. Pis. 40, 96 Halm:

    tabellas,

    id. Q. Fr. 3, 4, 1; id. Planc. 20, 49 Kayser, cf. Wund. ad loc.:

    suffragia,

    Varr. R. R. 3, 2, 1:

    sententias,

    Val. Max. 9, 12, 7; also absol., Varr. R. R. 3, 5, 18 (al. dirimere).—
    * II.
    Transf., to distribute:

    qui gentes, regna diribet,

    Plin. 36, 15, 24, § 118.

    Lewis & Short latin dictionary > diribeo

  • 5 excerno

    ex-cerno, crēvi, crētum, 3, v. a., to sift out, to separate (perh. not ante-Aug.).
    I.
    In gen.:

    furfures a farina,

    Col. 8, 4, 1:

    frumenta,

    i. e. to cleanse, id. 2, 20, 5; cf.:

    caementa cribris,

    Vitr. 7, 6:

    ex captorum numero excretos Saguntinos in patriam remisit,

    Liv. 28, 39, 10; cf.:

    excernere parvos,

    Grat. Cyneg. 289:

    omnem forensem turbam excretam in quatuor tribus conjecit,

    Liv. 9, 46 fin.—Part. perf. subst.:

    excreta tritici,

    what is sifted out, the chaff, Col. 8, 4, 1; 8, 8, 6.—
    II.
    In partic.
    A.
    To keep apart, keep away:

    multi jam excretos prohibent a matribus haedos,

    Verg. G. 3, 398 Heyne and Forbig. ad loc.—
    B.
    To carry off, discharge (from the body):

    venter excernit mollia,

    Cels. 2, 8:

    quae excreturi sumus,

    id. 4, 1 al.

    Lewis & Short latin dictionary > excerno

  • 6 dis-cernō

        dis-cernō crēvī, crētus, ere,    to separate, set apart, mark off, bound, part, divide: muro di scerni a nobis: discrimina, quibus ordines discernerentur, L.: mons, qui finīs eorum discerneret, S.— Poet.: (saxum) telas auro, to interweave with gold, V.: Limes litem ut discerneret arvis, i. e. keep away, V.—P. perf., divided, separated: urbes magno inter se spatio discretae, L.: ubi discretas insula rumpit aquas, O.: sedes piorum, retired, H.: septem in ostia Nilus, O.: nec mors discreta fuisset, nor had we been divided in death, O.—Fig., to distinguish, discern, know apart: alba et atra: insidiatorem et petitum insidiis, L.: diem noctemque caelo, V.: fas atque nefas, H.: suos, Cs.: quid sit eiusdem generis: pecuniae an famae minus parceret, S.: nec discernatur, iussu iniussu pugnent, L.

    Latin-English dictionary > dis-cernō

  • 7 differō

        differō distulī, dīlātus, ferre    [dis- + fero], to carry apart, spread abroad, scatter, disperse, separate: venti magnitudine ignem, Cs.: Nubila, V.: rudentis (Eurus), H.: in versum ulmos, i. e. planted, V.: Mettum in diversa, tore to pieces, V.—Fig., to distract, disquiet, disturb, confound: (Oratione) te, T.: differor doloribus, T.— To spread abroad, publish, report, circulate: male commissam libertatem populo R. sermonibus, L.: rumores, T.: celeri rumore dilato, N.: alqm rumoribus, make notorious, Ta.: alqm circum puellas, Pr.— To defer, put off, postpone, adjourn, protract, delay: rem cotidie: bellum: iter in praesentia, Cs.: pleraque, H.: vadimonia, to adjourn court, Iu.: distulit ira sitim, O.: differri iam hora non potest: diem de die, L.: impetūs, i. e. make no rash attacks, Ta.: quaerere distuli, H.: nihil dilaturi, quin, etc., L.: in posterum diem: vim doloris in posterum: in aliud tempus, Cs.: (diem edicti) in a. d. IV Kal. Dec.: curandi tempus in annum, H.: id ad crudelitatis tempus: quas (legationes) partim distulit Tarraconem, till he should reach, L.: contentionem totam post bellum, L.: Differ; habent commoda morae, O.: differendum negat, says there must be no delay, L.—Of personal objects, to put off, get rid of, keep off, keep: me in tempus aliud: differri non posse adeo concitatos animos, L.: decumum quos distulit Hector in annum, V.: vivacem anum, i. e. to postpone her death, O.: hi repulsi in spem impetrandi tandem honoris dilati, L.: legati ad novos magistratūs dilati, L.—Intrans. (only praes. system), to differ, vary, be different: verbo differre, re esse unum: paulum: quid enim differt, barathrone Dones quicquid habes, an? etc., H.: a vobis vestitu: multum a Gallicā consuetudine, Cs.: ut in nullā re (domus) differret cuiusvis inopis (sc. a domo), N.: hi (populi) omnes linguā inter se differunt, Cs.: non multum inter summos et mediocrīs viros: cogitatione inter se: (occasio) cum tempore hoc differt: pede certo Differt sermoni sermo, H.: tragico differre colori, H.
    * * *
    differre, distuli, dilatus V
    put off; delay; differ; spread, publish, scatter, disperse

    Latin-English dictionary > differō

  • 8 procul

        procul adv.    [pro+1 CEL-], in the distance, at a distance, away, apart, far, afar off, from afar: Delos, tam procul a nobis posita: non procul, sed hic praesentes (di): ubi turrim constitui procul viderunt, Cs.: in pelago saxum, V.: omnibus arbitris procul amotis, S.: procul este profani, keep aloof! V.: procul hinc stans, T.: a terrā: a conspectu, far out of sight: a patriā, V.: patriā: urbe, O.: locus muro, L.—Of time, far, long before: haud procul occasu solis, L.—Fig., far, distant, remote, away: absentatio procul amoveatur: errare, greatly, S.: Pauperies inmunda domūs procul absit, H.: legatos haud procul afuit quin violarent, they came near outraging, L.: haud procul esse quin Remum agnosceret, almost, L.: procul ab omni metu: eam (plebem) procul urbe haberi, out of public affairs, L.: negotiis, H.: procul dubio, without doubt, L.: istud procul abest, is far from the fact, Cu.
    * * *
    at distance, far off

    Latin-English dictionary > procul

  • 9 solvō

        solvō solvī (soluit, Ct.; soluisse, Tb.), solūtus, ere    [2 se+luo], to loosen, unbind, unfasten, unfetter, untie, release: iube solvi (eum), T.: ad palum adligati repente soluti sunt: ita nexi soluti (sunt), L.: Solvite me, pueri, V.: quo modo solvantur (nodi), Cu.: solve capillos, untie, O.: crines, let down, O.: terrae quem (florem) ferunt solutae, i. e. thawed, H.: Solve senescentem equum, i. e. from service, H.: talibus ora solvit verbis, freely opens, O.: Solvite vela, unfurl, V.— To detach, remove, part, disengage, free: ancorā solutā (i. e. a litore): classis retinacula solvi iussit, O.: teque isto corpore solvo, V.: partūs, to bring forth, O.—Of ships, to free from land, set sail, weigh anchor, leave land, depart: navīs solvit, Cs.: primis tenebris solverat navem, L.: cum foedere solvere navīs, O.: navīs a terrā solverunt, Cs.: ab Corintho solvere navīs, L.: tertia fere vigiliā solvit (sc. navem), Cs.: nos eo die cenati solvimus: a Brundusio solvit, L.: Alexandriā solvisse: portu solventes.— To untie, unfasten, unlock, unseal, open: ille pharetram Solvit, uncovered, O.: solutā epistulā, N.: solutis fasciis, Cu.— To take apart, disintegrate, disunite, dissolve, separate, break up, scatter, dismiss: ubi ordines procursando solvissent, L.: agmina Diductis solvēre choris, V.: solvit maniplos, Iu.: coetuque soluto Discedunt, O.: urbem solutam reliquerunt, disorganized: si solvas ‘Postquam discordia tetra’... Invenias, etc., H.— To relax, benumb, make torpid, weaken: ima Solvuntur latera, V.: pennā metuente solvi, i. e. unflagging, H.: illi solvuntur frigore membra, V.: corpora somnus Solverat, O.: somno vinoque solutos, O.: Solvitur in somnos, V.— To loosen, break up, part, dissolve, disperse, divide, scatter: omne conligatum solvi potest: solvere navīs et rursus coniungere, Cu.: membra ratis, O.— To dissolve, melt, turn, change: nives solvere, melt, O.: (vitulo) per integram solvuntur viscera pellem, V.—Of fastenings, to loose, remove, cancel, untie, unlock: nullo solvente catenas, O.: Frenum solvit, Ph.: Solvitur acris hiemps, H.: a corpore bracchia, relaxes his hold, O.: crinalīs vittas, V.: vinculum epistulae, Cu.—Fig., to free, set free, release, loose, emancipate, relieve, exempt: linguam ad iurgia, O.: cupiditates suas, Cu.: Bassanitas obsidione, L.: ut religione civitas solvatur: Vopiscus, solvatur legibus, be exempted: petente Flacco ut legibus solveretur, L.: ut is per aes et libram heredes testamenti solvat, release the testamentary heirs: reus Postumus est eā lege... solutus ac liber, i. e. the law does not apply to: solutus Legibus insanis, H.: vos curis ceteris, T.: solvent formidine terras, V.: Vita solutorum miserā ambitione, H.: longo luctu, V.: calices quem non fecere Contractā in paupertate solutum? i. e. from cares, H.: ego somno solutus sum, awoke.— To acquit, absolve, cleanse, relieve: ut scelere solvamur, be held guiltless: hunc scelere solutum periculo liberavit: Sit capitis damno Roma soluta mei, O.— To relax, smooth, unbend, quiet, soothe (poet.): solvatur fronte senectus (i. e. frons rugis solvatur), be cleared, H.: arctum hospitiis animum, H.—Of ties, obligations, or authority, to remove, cancel, destroy, efface, make void, annul, overthrow, subvert, violate, abolish: solutum coniugium, Iu.: nec coniugiale solutum Foedus in alitibus, O.: culpa soluta mea est, O.: quos (milites), soluto imperio, licentia conruperat, S.: solvendarum legum principium (i. e. dissolvendarum), Cu.: disciplinam militarem, subvert, L.: pactique fide data munera solvit, i. e. took back, O.— To loosen, impair, weaken, scatter, disperse, dissolve, destroy: plebis vis soluta atque dispersa, S.: senectus quae solvit omnia, L.: nodum (amicitiae) solvere Gratiae, H.: hoc firmos solvit amores, O.— To end, remove, relieve, soothe: ieiunia granis, O.: Curam Dulci Lyaeo, H.: corde metum, V.: pudorem, V.: solutam cernebat obsidionem, the siege raised, L.: Solventur risu tabulae (see tabula), H.— To accomplish, fulfil, complete, keep (of funeral ceremonies, vows, and promises): omnia paterno funeri iusta, finish the burial rites: iustis defunctorum corporibus solutis, Cu.: exsequiis rite solutis, V.: vota, fulfil: Vota Iovi, O.: solvisti fidem, you have kept your promise, T.: Esset, quam dederas, morte soluta fides, i. e. your pledge (to be mine through life), O.— To solve, explain, remove: quā viā captiosa solvantur, i. e. are refuted: Carmina non intellecta, O.: nodos iuris, Iu.—Of debts, to fulfil, pay, discharge, pay off: hoc quod debeo peto a te ut... solutum relinquas, settled: Castricio pecuniam iam diu debitam, a debt of long standing: ex quā (pensione) maior pars est ei soluta: rem creditori populo solvit, L.: ut creditae pecuniae solvantur, Cs.: debet vero, solvitque praeclare.—Of persons, to make payment, pay: cuius bona, quod populo non solvebat, publice venierunt: ei cum solveret, sumpsit a C. M. Fufiis: pro vecturā: tibi quod debet ab Egnatio, pay by a draft on Egnatius: numquam vehementius actum est quam ne solveretur, to stop payments: nec tamen solvendo aeri alieno res p. esset, able to pay its debt, L.; hence the phrase, solvendo esse, to be solvent: solvendo non erat, was insolvent: cum solvendo civitates non essent: ne videatur non fuisse solvendo.—Of money or property, to pay, pay over, hand over (for pecuniā rem or debitum solvere): emi: pecuniam solvi: pro quo (frumento) pretium, L.: quae praemia senatus militibus ante constituit, ea solvantur: arbitria funeris, the expenses of the funeral: Dona puer solvit, paid the promised gifts, O.: HS CC praesentia, in cash: legatis pecuniam pro frumento, L.—Of a penalty, to accomplish, fulfil, suffer, undergo: iustae et debitae poenae solutae sunt: capite poenas, S.: meritas poenas solvens, Cu.
    * * *
    solvere, solvi, solutus V
    loosen, release, unbind, untie, free; open; set sail; scatter; pay off/back

    Latin-English dictionary > solvō

  • 10 resto

    rē-sto, stĭti, 1 ( perf. subj. restaverit, Prop. 2, 34, 53), v. n.
    I.
    To stop behind, keep back, stand still (very rare and only poet., whereas resisto is class.).
    A.
    Lit.: si resto, pergit, ut eam: si ire conor, prohibet betere, Pac. ap. Non. 77, 25. —
    B.
    Trop.: impetus haut longe mediis regionibus restat, Enn. ap. Fest. p. 285 Müll. (Ann. v. 475 Vahl.):

    nullo dominae teritur molimine amator Restat et immerita sustinet aure minas,

    stands firm, holds out, Prop. 2, 25 (3, 20), 18. —
    II.
    To withstand, resist, oppose (so less freq. than resisto, and not in Cic. or Cæs.).
    A.
    Of military resistance, to stand firm, hold out, not yield; constr. usually absol.; rarely with dat. or adversum: Illyrii restant sicis sibinisque fodantes, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 336 Müll. (Ann. v. 496 Vahl.): validam urbem multos dies restantem pugnando vicit, Sall. ap. Non. 526, 12 (id. H. 1, 75 Dietsch):

    quia summā vi restare (milites) nunciabantur,

    Liv. 4, 58 Drak.:

    solā virtute militum restantes caeduntur caeduntque,

    id. 6, 30; 32; 8, 39; 23, 45; 26, 3; 29, 2;

    34, 14: dum restat Hector,

    Prop. 3, 8, 31:

    nunc in restantes mucronem comminus urget,

    Sil. 10, 25.— Impers. pass.:

    ut quā minimā vi restatur, eā parte irrumpat,

    Liv. 34, 15. — With dat.:

    paucis plures vix restatis,

    Liv. 23, 45 fin.:

    restando adversis,

    Sil. 10, 125.—With adversum:

    paulum morae attulere ferrati restantibus laminis adversum pila et gladios,

    Tac. A. 3, 46.—
    B.
    Apart from milit. lang., in gen.:

    nunc ratio nulla est restandi, nulla facultas, etc.,

    Lucr. 1, 110:

    is mihi, dum resto, juvenili guttura pugno Rupit,

    Ov. M. 3, 626; 7, 411:

    in quā re nunc tam confidenter restas, stulta?

    oppose me, Ter. Heaut. 5, 3, 7; cf. Plaut. Most. 5, 2, 50. —Of things:

    aera claustris restantia vociferantur,

    Lucr. 2, 450:

    restantia claustra,

    Sil. 7, 130.—
    III.
    To be left, remain (syn. remaneo; the predominant signif. of the word;

    most freq. in the third person): hujus generis reliquias Restare video,

    Ter. Ad. 3, 3, 91:

    ego conviviis delector nec cum aequalibus solum qui pauci jam admodum restant, sed cum vestrā etiam aetate,

    Cic. Sen. 14, 46:

    ego vivendo vici mea fata, superstes Restarem ut genitor,

    Verg. A. 11, 161:

    de bonis quod restat reliquiarum,

    Plaut. Rud. 5, 1, 7; cf. id. Cist. 1, 3, 40:

    unam sibi spem reliquam in Etruscis restare,

    Liv. 10, 16; Cic. Scaur. Fragm. 45, p. 268 Orell.:

    quae (studia) sola ei in malis restiterunt,

    id. Sull. 26, 74:

    omnes composui. Felices! Nunc ego resto,

    Hor. S. 1, 9, 28; Pers. 3, 97:

    de viginti Restabam solus,

    Ov. M. 3, 687:

    jam labor exiguus Phoebo restabat,

    id. ib. 6, 486:

    duae restant noctes de mense secundo,

    id. F. 2, 857:

    si e nobis aliquid nisi umbra restat,

    id. Am. 3, 9, 60:

    jam duo restabant fata tum,

    Plaut. Bacch. 4, 9, 35:

    qui e divisione tripartitā duas partes absolverit, huic necesse est restare tertiam,

    Cic. Off. 3, 2, 9:

    infinitae caedi,

    id. Cat. 3, 10: dona ferens pelago et flammis restantia Trojae, left, remaining from the sea, etc., Verg. A. 1, 679:

    unum etiam restat amico nostro ad omne dedecus, ut, etc.,

    id. Att. 8, 7:

    hoc unum restabat, ut,

    Ov. M. 2, 471; cf.:

    illud etiam restiterat, ut, etc.,

    Cic. Quint. 9, 33.— Impers.:

    restat, ut aut summa neglegentia tibi obstiterit, aut, etc.,

    Cic. Quint. 12, 41; so,

    restat, ut,

    id. N. D. 2, 16, 44; 17 init.; Hor. Ep. 1, 1, 27 al.—With inf. (mostly poet.):

    nec aliud restabat quam corrigere, etc.,

    Liv. 44, 4, 8:

    restabat aliud nihil, nisi oculos pascere,

    Ter. Phorm. 1, 2, 35; Ov. M. 1, 700; Stat. S. 4, 1, 40.—
    2.
    In partic., with reference to the future, to remain for, await one (rare and mostly poet.):

    quid restat, nisi porro ut fiam miser,

    Ter. Hec. 3, 1, 20:

    placet (vobis) socios sic tractari, quod restat, ut per haec tempora tractatos videtis?

    i. e. hereafter, for the future, Cic. Verr. 2, 3, 89, § 208:

    nudus humi jacet infans... ut aequom est, cui tantum in vitā restet transire malorum,

    Lucr. 5, 227; Hor. Ep. 1, 6, 27:

    hoc Latio restare canunt,

    Verg. A. 7, 270; Ov. F. 2, 749.

    Lewis & Short latin dictionary > resto

  • 11 retempto

    1.
    rĕtento, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [id.], to hold back firmly, to keep back, to hold fast (rare; not in Cic.).
    I.
    Lit.:

    cur me retentas?

    Plaut. As. 3, 3, 1; id. Rud. 3, 6, 39; cf.

    agmen,

    Liv. 10, 5:

    legiones,

    Tac. H. 4, 13:

    fugientes,

    id. ib. 5, 21:

    admissos equos,

    Ov. A. A. 2, 434; cf.

    frena,

    id. Am. 2, 9, 30:

    puppes,

    Tac. H. 2, 35; Luc. 3, 586:

    vires regni,

    id. 4, 723:

    pecuniam, calones, sarcinas,

    Tac. H. 4, 60:

    caelum a terris,

    i. e. to hold apart, Lucr. 2, 729:

    iste qui retentat sese tacitus, quo sit tutus,

    restrains himself, Auct. Her. 4, 49, 62.—
    II.
    Trop.:

    iras,

    i. e. to suppress, Val. Fl. 3, 97.—
    B.
    Transf., to hold back from destruction, preserve, maintain: (mens divina) Quae penitus sensus hominum vitasque retentat, Cic. poët. Div. 1, 11, 17.
    2.
    rĕ-tento ( - tempto), āvi, ātum, 1, v. a., to try or attempt again, to reattempt (a poet. word of the Aug. per.):

    timide verba intermissa retentat,

    Ov. M. 1, 746:

    preces,

    id. ib. 14, 382:

    fila lyrae,

    id. ib. 5, 117:

    referoque manus iterumque retento,

    id. H.10,11:

    viam leti,

    id. M. 11, 792:

    studium fatale,

    id. Tr. 5, 12, 51:

    arma,

    Luc. 2, 514:

    memoriam meam,

    Sen. Ep. 72, 1:

    nec audent ea retentare, quorum vitia retractando patescunt,

    id. Brev. Vit. 10, 2: nec vana retentet spes Minyas, move or affect again, Val. Fl. 5, 679. —With inf.:

    saepe retentantem totas refringere vestes,

    Ov. M. 9, 208.

    Lewis & Short latin dictionary > retempto

  • 12 retento

    1.
    rĕtento, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [id.], to hold back firmly, to keep back, to hold fast (rare; not in Cic.).
    I.
    Lit.:

    cur me retentas?

    Plaut. As. 3, 3, 1; id. Rud. 3, 6, 39; cf.

    agmen,

    Liv. 10, 5:

    legiones,

    Tac. H. 4, 13:

    fugientes,

    id. ib. 5, 21:

    admissos equos,

    Ov. A. A. 2, 434; cf.

    frena,

    id. Am. 2, 9, 30:

    puppes,

    Tac. H. 2, 35; Luc. 3, 586:

    vires regni,

    id. 4, 723:

    pecuniam, calones, sarcinas,

    Tac. H. 4, 60:

    caelum a terris,

    i. e. to hold apart, Lucr. 2, 729:

    iste qui retentat sese tacitus, quo sit tutus,

    restrains himself, Auct. Her. 4, 49, 62.—
    II.
    Trop.:

    iras,

    i. e. to suppress, Val. Fl. 3, 97.—
    B.
    Transf., to hold back from destruction, preserve, maintain: (mens divina) Quae penitus sensus hominum vitasque retentat, Cic. poët. Div. 1, 11, 17.
    2.
    rĕ-tento ( - tempto), āvi, ātum, 1, v. a., to try or attempt again, to reattempt (a poet. word of the Aug. per.):

    timide verba intermissa retentat,

    Ov. M. 1, 746:

    preces,

    id. ib. 14, 382:

    fila lyrae,

    id. ib. 5, 117:

    referoque manus iterumque retento,

    id. H.10,11:

    viam leti,

    id. M. 11, 792:

    studium fatale,

    id. Tr. 5, 12, 51:

    arma,

    Luc. 2, 514:

    memoriam meam,

    Sen. Ep. 72, 1:

    nec audent ea retentare, quorum vitia retractando patescunt,

    id. Brev. Vit. 10, 2: nec vana retentet spes Minyas, move or affect again, Val. Fl. 5, 679. —With inf.:

    saepe retentantem totas refringere vestes,

    Ov. M. 9, 208.

    Lewis & Short latin dictionary > retento

См. также в других словарях:

  • keep apart — index dichotomize, dissociate, estrange, insulate, isolate, part (separate), seclude, separate …   Law dictionary

  • keep apart — verb set apart from others The dentist sequesters the tooth he is working on • Syn: ↑sequester, ↑sequestrate, ↑set apart, ↑isolate • Hypernyms: ↑separate, ↑disunite, ↑ …   Useful english dictionary

  • keep apart — segregate oneself, keep away, keep at a distance …   English contemporary dictionary

  • keep away — keep apart, hold at a distance, stay away from, do not come near …   English contemporary dictionary

  • apart — apartness, n. /euh pahrt /, adv. 1. into pieces or parts; to pieces: to take a watch apart; an old barn falling apart from decay. 2. separately in place, time, motion, etc.: New York and Tokyo are thousands of miles apart. Our birthdays are three …   Universalium

  • apart — a•part [[t]əˈpɑrt[/t]] adv. 1) into pieces or parts; to pieces: to take a watch apart; falling apart from decay[/ex] 2) separated or away from in place, time, or motion: The cities are thousands of miles apart[/ex] 3) to or at one side, with… …   From formal English to slang

  • apart — I. adverb Etymology: Middle English, from Anglo French a part, literally, to one side Date: 14th century 1. a. at a little distance < tried to keep apart from the family squabbles > b. away from one another in space or time < towns 20 miles apart …   New Collegiate Dictionary

  • Apart Punta Blanca — (La Lucila del Mar,Аргентина) Категория отеля: Адрес: Belgrano 20 , 7112 La Luci …   Каталог отелей

  • keep — The construction keep + object + from + ing verb is idiomatic in current English: • His hands held flat over his ears as if to keep his whole head from flying apart Martin Amis, 1978. The intransitive use of keep + from + ing verb is recorded in… …   Modern English usage

  • keep in touch — If you keep in touch with someone, you keep communicating with them even though you may live far apart …   The small dictionary of idiomes

  • keep one's distance — keep oneself apart, hold oneself at a distance, keep oneself away, stay away …   English contemporary dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»